Eigenlijk ben ik best wel boos. Heb me nu denk ik wel lang genoeg ingehouden om
de goede vrede te bewaren. Maar kan het niet langer voor me houden. Sorry voor
de mensen die zich gekwetst voelen hierdoor. Mijn excusses op voorhand, maar het
zit me echt tot boven mijn oren.

Ik zit behoorlijk in de shit, ja anders
kan ik het niet zeggen. 4 jaar geleden dacht ik dat ik echt tegen een super vent
was aangelopen. Ik heb hem heel mijn hart gegeven. We zijn zelfs verhuisd naar
een huisje wat we helemaal zouden opknappen tot een prachthuis. Vorig jaar
hebben we dit huis gekocht. Vlak voor mijn verjaardag. Daar heb ik enorme moeite
voor moeten doen om dat te realiseren, maar het is gelukt. Een huis voor ons
samen om mooi te maken en op te knappen. Koud een half jaar later, en mijn
vermoeden rijst nu toch echt wel dat hij dat voor mijn verjaardag al contact had
met haar, laat hij ons in de steek voor zijn jeugdliefde en eist nog geld ook.

Terwijl ik hem mooi wel uit de shit heb geholpen. Al mijn spaarcentjes
heb opgemaakt om hem te helpen. Schulden heb afbetaald en hij ruim 2,5 jaar op
mijn geld heeft geleefd, want zelf kreeg hij geen rooie cent, dat ging op aan
zijn schulden. Die met de dames zat te rommelen op de motorfeestjes waar ik niet
bij was.

Nu speelt hij mooi weer en verhuisd ie lekker naar Frankrijk,
mij met 2 koophuizen laten zitten, want hij kon geen hyptheek krijgen. Wat voor
een knappe vent ben je dan? Hoeveel ballen heb je dan? En dan mij beschuldigen
van liegen?? De grootste leugenaar die ik ooit ben tegen gekomen is hij. En weet
je wat het meest heeft gestoken. Dat ik zo dom ben geweest voor de man te vallen
toendertijd. Die man die ooit thuis kwam en riep “ik heb het helemaal gehad met
dat kind” En ja zo kan ik nog wel even doorgaan hoor. Ik kan alle ellende er wel
uitgooien maar dat is die vent niet waard.

Ik ga samen met dochterlief
verhuizen naar een echte topvent. Iemand die wel te vertrouwen is.

Zo
het is er uit.

De afgelopen 3 jaar heb ik geleerd wat veranderingen met je kunnen doen.

Niet alleen wordt je er behoorlijk wijzer van , je leert jezelf ook een stuk beter te vertrouwen. Wat dan weer jammer is dat je dat soort dingen meestal pas aan het einde van de rit bewust gaat worden. Dat is
dan wat minder, maar het bewust worden op zich is denk ik wel de meest belangrijke stap.

Leren dat je op je eigen gevoel kan vertrouwen is daarvan wel de meeste belangrijkste. Dat ik kan vertrouwen op het gevoel van mijn lieve dochter helemaal. Als er een iemand in deze wereld eerlijk is in haar gevoel dan is zij dat wel. Ze spiegelt de mensen die ze tegenkomt. Zo leert ze nu eenmaal.
Sommige mensen kunnen daar echter totaal niet tegen. Die worden daar boos om. Jammer voor hen, het is hun eigen probleem waar ze tegen aan lopen. Ze krijgen het alleen via een heel klein meisje voorgeschoteld en dat wordt vaak niet geaccepteerd.

In de afgelopen 3 jaar heb ik dat van dichtbij kunnen meemaken. Het heeft mijn band met haar veel sterker gemaakt.

Wij zijn sterke meiden, dat is onze slogan nu. Wij zijn hele sterke meiden.

Toen ex de deur uitging hebben wij ons eigen deal gesloten hihihi, wij meiden onder elkaar.

En dat is voor ons heel goed uitgepakt, want de meest lieve man die je je maar kan bedenken is op ons pad gekomen. En daar genieten we allebei van. Ook mijn kleine meisje.

Nadat moeders zonder baan was komen te zitten, met 2 hypotheken op haar nek en ook nog eens een man die haar ging verlaten was de taks van de dingen die ze kon handelen wel heel erg bereikt. Door intens bewust door het verdriet heen te gaan kwam er lucht. Kwam er acceptatie en kwam er weer ruimte voor nieuwe leuke ervaringen. En toen kwam onze grote lieverd weer om de hoek.

Het huis in Leerdam is ondertussen verhuurt, de belastingteruggaven allemaal geregeld. Kinderopvang ook. Er is weer rust in de tent gekomen en dat is wel heel erg fijn. Nog wel 2 hypotheken maar dat is nu
dragelijk. Nog werk tot in ieder geval de maand november en ook nog eens een man naast mijn zij waarbij ik niet meer de sterkste hoef te zijn.

En juist dat puntje geeft rust en vertrouwen. Ik merk nu dat dat hetgene is wat ik al die tijd eigenlijk heb gemist en wat een disbalans veroorzaakt in een relatie. Als de 1 alles moet dragen van het gezin, zit het
scheef, dat is niet vol te houden. Nu is er balans en dat geeft weer rust.

En ja die enorme zwerm vlinders is gewoon heerlijk om te voelen. Ze veranderen in houden van al blijven de vlinders van de verliefdheid steeds bij komen en worden ze niet minder.

Even heerlijk op een roze wolk met twee beentjes op aarde

Hi Allemaal,

Via deze weg doe ik mijn best mijn huisje in Leerdam te verkopen.

Een leuke starterswoning voor niet al te veel geld. Ik heb er echt met heel veel plezier gewoond.

Wie wil nu de eigenaar van mijn oude liefde worden. Mijn dochter is er geboren, mijn relatie is er begonnen, de buren zijn geweldig en alles is dicht in de buurt.

http://www.funda.nl/koop/leerdam/huis-83229167-de-ruijterstraat-3/

Weet je nog iemand die op zoek is naar dit paleisje, stuur hem of haar door.

Liefs

Misticle

Onbeantwoorde liefde is als een mes wat in je hart wordt gestoken. Langzaam voel je hoe het puntje van het mes je vlees raakt. Tergent langzaam zakt het verder door je huid, langs je ribben tot het je hart gevonden heeft. Daar hapert het even. Het lijkt te twijfelen. Je hart bonkt, de liefde is als het bloed wat door je aderen stroomt.

Dan is de beslissing genomen, het mes gaat dieper en dieper, raakt je hart nu echt en penetreert het langzaam, bijna liefdevol. Daar in je hart aangekomen boort het diep door je kamers heen. De liefde stroomt er langzaam uit. Je voelt je hart sterven, steeds een beetje meer. De liefde verspreid zich door je lijf, raakt zijn doel zoek. Is eenzaam, veranderd langzaam in verdriet. Het hart doet toch nog zijn best om de liefde te laten stromen, maar het mes is medogeloos en beweegt zich langzaam omhoog. Nog meer kapot makend. Het hart stervend. De eenzaamheid tegemoet. De koelte van het alleen zijn, de stilte……………………………………………………..

Het hart gaat dood, de liefde is radeloos en alleen……………. 

De stilte

Vandaag heb ik een hele grote les geleerd van mijn kat.

Koud een week geleden heeft onze oude hond Arie (hij mocht zijn pensioen bij ons uitzitten) de kat gegrepen.

Dit is een behoorlijk heftige ervaring geweest voor Darkness. Hij bleef alleen nog maar boven. Helaas hebben we Arie moeten laten inslapen afgelopen woensdag. Hij was al een oude mastiff van bijna 12 jaar oud, en zijn lijf was het aan het opgeven. Nog voor hij pijn ging lijden hebben we besloten dat hij naar zijn basinnetje mocht. En dat is geen moment te laat geweest.

Maar terug naar Darkness.

Die heeft doordat Arie hem te pakken heeft gehad een behoorlijk deuk opgelopen in het vertrouwen van honden. Dat terwijl hij echt beste maatjes was met onze Diego. Die lagen samen lekker tegen elkaar aan, hij liep mee bij het uitlaten van de honden en voelde zich oppermachtig. Darkie is een lieve kater. Ik heb hem al sinds hij 12 weken oud is. We hebben samen ook onze strijd gestreden en zo elkaars respect veroverd.

Het vertrouwen in honden heeft bij Darkie een diepe wond achtergelaten. Niet alleen het feit dat hij een stuk van zijn vacht moest missen, ook een flinke wond op zijn buik. Arie kon met zijn ouwe lijf toch wel heel actief uit de hoek komen.

Nu dat Arie is overleden is alleen Kelt nog aanwezig. En Kelt heeft hetzelfde karakter als Diego, maar dan onderdanig en niet dominant. En katten, ja leuk, maar niet echt boeiend.

Vandaag heb ik Darkie tegen wil en dank mee naar beneden genomen. Kelt lag al lekker op de bank te slapen. En Darkness was al gespannen voor we uberhaupt de trap af waren. En tuurlijk ik kan heel goed begrijpen dat hij als de dood is. Maar wat ik vanavond heb zien gebeuren is echt helemaal geweldig.

Ik heb een tijdje Darkie vastgehouden terwijl Kelt bij ons op de bank lag. Darkie aan de linkerkant en Kelt aan de andere kant. Darkie hield ik goed vast, tot hij begon te ontspannen, toen liet ik hem ook meer los. En zo zijn we gaan oefenen. Kelt stond op en ging op de andere bank liggen. Dat was weer even spannend. Na een uur oefenen, is Kelt opgestaan om water te drinken, en terug op de bank gaan liggen en Darkness ligt nu ontspannen en spinnend naast mij op de bank.

Dit is een ultieme vorm van vertrouwen. Een ultieme vorm van een vertrouwen wat ooit op zeer hardhandige wijze kapot was gemaakt, weer aan het groeien is. 
Dit is ervaren, rouwen, verdriet hebben en er van leren en het lef hebben om weer te gaan vertrouwen.

DIT IS EEN KAT MET BALLEN, met LEF.

Hier kunnen nog heel veel dieren en mensen een voorbeeld aan nemen

Go for it Darkie, je bent echt een superkat.

Knuffel 

Laatst had ik een discussie over de verloedering van de maatschappij.

Hoe niemand meer iemand ook maar iets gunt, dat zie je goed in de file. Houd je je  eens aan de regels en rij je tot het einde door van de invoegstrook, zijn er altijd wel van die frusties die je er echt niet tussen willen laten, want je bent een meter voor gepiept….

De zorg wordt duurder maar de beloning van de heren doktoren alleen maar hoger (7 ton) om maar te zwijgen over de vergoeding van de directeuren, vaak nog op interim basis ook, want dan hoeven ze zich niet aan de balkenellende norm te houden van 1.8 ton maar kunnen ze met gemak het dubbele vragen.

Op het moment dat je bloed geeft, je wil ten slotte iets doen voor je medemens die dood ligt te bloeden in de operatiekamer of waar dan ook, (we blijven in de zorg) zorg je gelijk voor een zeer dik belegde boterham voor de directeur van de plaatselijke bloedbank. Met gemak wordt daar 3,5 ton per jaar aan betaald, om maar te zwijgen over de bonussen die ze ook nog even zijdelings hun zak in laten glijden. En wij ons maar blauw betalen aan de zorg die ieder jaar weer duurder wordt. Ja gek he, als we zo vreselijk veel goeie spullen weg weten te gooien.  Want er zou maar dat en dat kunnen gebeuren en flesjes met injectievloeistof zitten altijd te vol. De rest wordt gewoon weggegooid, want daar mag geen andere naald meer in.

Hoe maakt de economie zichzelf kapot?? Nou zo dus. Dit soort simpele voorbeelden.

En nu de gemeenten. Die denken lekker slim te beleggen, op buitenlandse bankrekeningen, weten de mooiste gebouwen uit de grond te stampen, want jaaaaaa onze medewerkers moeten wel super-de-luxe zitten. Daar waar mening werknemer van mag dromen krijgen onze lieve gemeentemedewerkers zo toegeworpen. Een gemeentehuis moet wel prestigieus zijn. En toegankelijk en vooral heel duur. Want waar gingen onze belastingcenten ook al weer naar toe?? Ow ja….

De politie wordt te kakken gezet door de regering, geen enkele bevoegdheid hebben ze meer om welke vorm van respect meer af te kunnen dwingen. Pas maar op, als ze een blauwe plek overhouden aan hun arrestatie kunnen ze je gelijk aanklagen. Maar het feit dat ze net iemand compleet overhoop hebben geschopt vergeten ze dan gelijk. Of de vrouwen die ze hebben onteerd vergeten ze dan ook maar even. Ze hebben een blauwe plek en dus gelden er verzachtende omstandigheden, want o ow wat is de dader toch zielig met zijn blauwe plek. Het grote gat was ze in het vertrouwen van hun slachtoffer hebben geslacht zal er nooit door kunnen genezen. 
Maar er hoeft niet meer blauw op straat. De politie chef, jaaaaa die loopt daar met goud aan de handen, die wordt wel betaald. Maar de heren en dames die echt de straat op gaan, die krijgen een flut loontje, werken k.u.t. tijden en worden ook nog eens uitgescholden waar ze bij staan.

Respect is een woord wat we niet meer kennen. Verhuftering wel. Graaien over de rug van een ander heen ook.

Het maakt niet uit of je resultaten op je werk uitmuntend zijn. Je bent bijna aan je pensioen toe dus we kunnen je wel dusdanig treiteren dat je ziek wordt en je de laatste maanden van je werkleven thuis doorbrengt. Dat kunnen we, want respect hebben voor de kennis van onze ouderen is er niet meer. Respect bestaat niet meer. Angst om gepakt te worden wordt gezien als respect, maar dat is het zeker niet. Echt respect wordt verdient, of dwing je af (politie) maar ja dat kennen we niet meer. Gewoon doen, je eigen gang gaan, laat iedereen maar in de goot liggen want jij bent de enige die belangrijk is. ………….. respect, wat is dat??? Kan je dat eten???

Ik mag dan pas 35 zijn, in zeer korte tijd heb ik de wereld zien veranderen. Is de komst van de mobiele telefoon wel zo goed geweest. Achteraf denk ik van niet. Planten en bomen beginnen te lijden onder ons gebruik van de radiostraling die wij hiervoor gebruiken. Mobieltjes gaan net zo snel de vuilbak in als een bakje met verrotte aarbeien.

Hoe bewust leven mensen nog. Ik betrap mezelf er ook vaak genoeg op. Toch doe ik nog wel mijn best. Ik scheid mijn afval zo goed als mogelijk. Leef met het ritme van de natuur mee of doe in ieder geval een poging daartoe.

Ik ben misschien wel vreselijk ouderwets, maar ik vind het belangrijk dat mijn dochter de fijne motoriek goed in de vingers krijgt, laat die computers nog maar even, ze hebben ons een hoop vereenzaming gebracht. Een stuk minder beweging. Ander gebruik van onze hersenen.

Hoe goed zijn die dingen eigenlijk. EN ja ik zit nu ook op de computer dit allemaal te maken. Maar ja het is ook de enige manier om u als lezer te bereiken.

Hier zit een bezorgde heks. Hoe kunnen we met alles wat er nieuw is toch nog respect houden voor de natuur en onze naasten?????

Vandaag was het zover, nu echt helemaal, echt helemaal officieel, de sleutels zijn overgedragen en we hebben de emmers met sop al gepakt.
Druk gaan we aan de slag in ons nieuw huis.

Lieve Diego,

Dank je wel voor je liefde, dank je wel voor je aanwezigheid, dank je wel voor je waakzaamheid, dank je wel voor je bescherming.

Je lijf wilde niet meer, maar jij nog wel. Toch hebben we de beslissing genomen je te laten gaan. Je had zoveel pijn, en wilde niet meer eten of drinken.

Lieve Diego, je was geweldig voor Myrddin en liet alles van haar toe

We missen je intens

Verwend, ik ben echt gruwelijk verwend.

Al een tijdje heb ik mijn motorrijbewijs, en ja dan wil je rijden. In princiepe had ik al een motor staan, daar moest alleen nog wat aan gedaan worden.
Maar helaas, hij wil maar niet rijden, er is iets met de carburateurs en wij krijgen het niet opgelost. Dus echt zwaar de balen.

Dus verder kijken en een motor vinden, maar ja, kunnen we die wel betalen, etc etc. Toch wilde ik wel heel graag gaan kijken. Maar ja op vrijdag moet ik werken en dus wild eik een zaterdag. Omdat marc zijn motor in de brand gestoken was, had hij ook het een en ander nodig om zijn motor weer een beetje goed te krijgen. En hij ging een vrijdag al. en zou gelijk naar de motor kijken.

Ongeduldig als ik ben, wilde ik het liefst die vrijdag nog naar Brummen, maar ja dat ging natuurlijk niet.

Dus ja werken, Myrddin ophalen en naar huis toe. Daar zag ik Marc al druk met zijn motor in de weer. Ik keek er even naar en hij zwaaide met een sleutel. Ik niets doorhebben en dus terug zwaaien, en hij blijven lachen zwaaien met dat sleuteltje. Uiteindelijk zag ik het, hij had de motor gehaald, neeeeeeeee echt, wat gaaf.

Dus auto parkeren, kindje er uit halen, en vlug naar huis, helm op en rijden hahahah, wat geweldig, Alsof we voor elkaar gemaakt zijn hihihi

Wat een prachtvent heb ik toch

Eigenlijk he, zijn we hier in Nederland bijna nog erger dan in Amerika. Want we willen met een kastje of iets, gaan aantonen hoeveel kilometer iemand rijd en wanneer.
Hoezo big brother is watching you. Hoezo blijft onze leven ons leven. Echt niet. Overal al hangen camera’s. Je kan je niet langer meer door het land bewegen zonder dat er duidelijk is waar je bent geweest voor BB.
Waarom niet zo doen zoals ze dat in praktisch alle Europese landen al doen. De kilometer heffing via de brandstof. Want wie betalen er zo gigantisch veel aan de staat. Het kwartje van kok zit ook nog steeds in de brandstofprijs. Die hebben we ook nooit mee terug gekregen. Hoezo tijdelijk???? Accijnzen, nog een manier om het volk leeg te zuigen.
Wij in Nederland betalen denk ik wel het meeste aan de staat voor het gebruik van de auto.
En waarom gebruiken we de auto?????????
Weet je nog hoe het gaat met het OV. Kan je überhaupt wel reizen, blaadjes, sneeuw, kou, warmte. Allemaal excuses om niet op tijd te rijden, om onderliggende problemen te verdoezelen.
Snel weg kunnen komen om ergens spontaan te kunnen verschijnen, is niet mogelijk met het OV. Gezellig tot laat bij vrienden blijven om vervolgens midden in de nacht te vertrekken, is niet mogelijk met het OV.

Dus we zijn hier wel afhankelijk van de auto, want het ov is hier gewoon but. En nu, met de ov chipcard, met een kastje in de auto voor de kilometer heffing. Wat natuurlijk weer een enorme bak aan facturen, werkverschaffing en weet ik niet meer, gaat onze privacy nog meer op de schop.
We zijn hier ondertussen nog meer doorgedraaid dan in Amerika. Jippie, we zijn america eindelijk voorbij gestevend in onze manier van doen. Goed hoor. En zijn we nu gelukkig?????